Matis' verhaal: van Woodward en de X Games naar Barcelona

Vijf weken in Amerika betekenden elke dag rijden bij Woodward en meedoen aan het eerste stepevenement van de X Games. Ik verwachtte moe te zijn na zoveel rijden. Ik had niet gerekend op de pijn in mijn onderrug of op hoe lang het herstel zou duren. Barcelona was de volgende stop, en ik wilde nog steeds rijden.

Waarom Woodward en de X Games belangrijk zijn

Woodward en de X Games hebben een bijzondere plek binnen skateboarden en de bredere wereld van actiesporten. Wat in 1970 begon als een gymnastiekkamp in Pennsylvania, groeide uit tot een bestemming waar steprijders, skateboarders en BMX'ers hun vaardigheden kunnen ontwikkelen, naast bezoekende professionals kunnen rijden en anderen met dezelfde passie kunnen ontmoeten. Voor veel jonge riders is een reis naar Woodward een kans om dagenlang te doen waar ze van houden, samen met mensen die dat begrijpen.

De X Games werden voor het eerst gehouden in 1995 en groeiden uit tot een van de grootste internationale podia voor actiesporten. Daar landde Tony Hawk in 1999 zijn legendarische 900, waarmee skateboarden een breder publiek bereikte. Riders gaan erheen om op het hoogste niveau te strijden; fans komen voor de tricks, de atleten en de spanning van het moment. Tijdens de X Games in New Orleans in 2026 kreeg steprijden met het eerste Scooter Park Best Trick-evenement een plaats in die geschiedenis.

Vijf weken in Amerika

Ik reed elke dag bij Woodward en deed daarna mee aan dat eerste stepevenement van de X Games. Ergens in die weken begon mijn rug problemen te geven. Ik ben niet één keer gevallen waarbij ik rechtstreeks op mijn rug terechtkwam, dus ik kan niet één specifieke val aanwijzen.

Ik denk dat de belasting van al het rijden en de veeleisende tricks meespeelde. Een backward flair die ik bij Woodward deed, is me vooral bijgebleven; daarna schoot mijn rug op slot. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat die ene trick alles veroorzaakte, maar ik denk dat hij de pijn mogelijk heeft uitgelokt.

Steprijders bijeen op het X Games-parcours in New Orleans

Mijn weg vinden in Barcelona

Ik was nog steeds enthousiast om aan Extreme Barcelona mee te doen. Het is een apart urban-sportevenement met stepwedstrijden in street en park. Ik deed mee aan street en park best trick, hoewel ik wist dat ik niet genoeg had getraind om op mijn best te rijden. Ik besloot het rustiger aan te pakken.

Ik werd derde in de kwalificatie en vierde in de halve finale, waardoor ik de finale haalde. Helaas lukte geen van mijn twee finaleruns.

Ook het skatepark vond ik lastig om te rijden. Op een step voelde het klein aan en ik had moeite om een goede lijn te vinden. Ik begreep hoe de indeling voor skateboarden werkte, maar er mijn eigen manier van rijden op aanpassen was veel moeilijker.

Nog één trick

Op zondag kreeg ik nog een kans bij de Fernando Park Battle, een best-trickwedstrijd waarin het draait om één opvallende trick. Ik probeerde opnieuw mijn 180 fakie manual to halfcab flair. Die had ik voor het eerst in Amerika gedaan, waar ik hem als een wereldprimeur beschouwde, en ik wilde hem ook in Barcelona landen.

Deze keer landde ik hem bij mijn eerste poging. Nadat mijn finaleruns niet waren gegaan zoals ik hoopte, was ik enorm blij dat die trick meteen lukte.

Matis staat bij zonsondergang buiten naast een verlichte lantaarnpaal